Zostały same, ja spędzam tę noc w delegacji :)

Oby dalej tak dobrze znosiły samotne noce, bo w ciągu najbliższych 2-3 miesięcy czeka mnie kilka takich dwudniowych wyjazdów.

Pewnie już pozapraszały sobie co ładniejsze kotki z podwórka :)

A gdzie tam.

Przecież inteligentne koty zawsze znajda sobie coś ciekawego do roboty.

Za zdjęcia dziękujemy Dorce, jednej z naszych ulubionych fotografek :)

No,  p r a w i e.

:-)

Napełniałam dzisiaj kopułkę kociej fontanny.Cynamon jak zwykle wspiął się łapkami na umywalkę i patrzył (ma fioła na tle wody).

Strumień wody z kranu trafił na plastikowe wgłębienie w kopule. Zimny, mocny rykoszet poszedł prosto między Cymkowe oczy...

Przepraszam, Cymek, że się śmiałam, ale... :DD

Wczoraj wieczorem Lucek skąpał się w wannie pełnej wody z pianą.

Już raz mu się to przydarzyło, ale wtedy zamoczył tylko tylne łapy i ogonek, tym razem zaś tylko łepek ocalił. Tak balansował na krawędzi wanny, usiłując dostać się do nowej, nieobwąchanej jeszcze szczotki, że w pewnym momecie pomyślałam, że moja interwencja jest konieczna, teraz, już, natychmiast! Zanim jednak uczyniłam choćby ruch, Lucek zjechał do środka, wzbijając fontannę wody.

Wygrzebał się dość szybko i byl raczej speszony niż zdenerwowany, nie uciekał z łazienki z wrzaskiem - ale przeżył bidok traumę, bo aż do rana nie było go w sypialni, a kiedy weszłam około północy do pokoju dziennego, siedział w pozycji porcelanowej figurynki pod stołkiem, tuż obok kaloryfera.

No, ale dzisiaj rano już było OK i kilka minut temu Lucjan znowu pląsał radośnie na krawędzi wanny. Tym razem pustej :)

Zdjęcia archiwalne, z początków wannowania:

Zdaje się, że ciutkę przesadziłam w ilości suchej karmy, pozostawionej chłopakom na 36 godzin samotności:

A w Lublinie była przepiękna Milady:

Był jeszcze przeuroczy Fiodorek, ale chwilowo nie mam jeszcze jego zdjęcia. Nie omieszkam zrobić stosownego update.

Jesień, chłodno, na galeryjce siedzieć nie można... Zrobiliśmy się tulaśni i rozmiziani :)

Czasem słońce:

Czasem deszcz:

A zazwyczaj po prostu o tak.

Wstydam się... :

Orła cień:

Wielki (?) Brat patrzy:

Elektrokot (na prąd):

Czarny Gacek został wywieziony z dawnego domu w ubiegłą sobotę, "przenocował" u mnie, w niedzielę trafił do Białegostoku, gdize już czekał na niego stary przyjaciel, Łapek Antoni.

Pobyt Gacka w moim domu był trudnym przeżyciem dla nas wszystkich. Dla Gacka niewątpliwie najbardziej. Cały wieczór, noc i poranek spędził w odosobnieniu, sycząc i warcząc, ilekroć wchodziłam do niego.

Twardo się bronił, gdy wsadzałam go rano z powrotem do transporterka. Wił się jak piskorz, pluł, syczał, warczał, gryzł i drapał. Naprawdę miałam stracha. Na szczęście nie zlekceważyłam ostrzeżeń doświadczonych kociarzy i zabezpieczyłam ręce aż powyżej łokci. Dzięki temu zęby i pazury Gacka nie uczyniły mi szkody.

Teraz Gacek aklimatyzuje się u boku Magdy i Antoniego. I mam nadzieję, że w miarę łatwo pójdzie :)